3 Mart 2015

...


Bu blog benim için anlamını yitireli çok oldu. Zorlayarak da yazılmıyor. Belki bir gün dönerim ama o vakte kadar sadece okumaya devam…

31 Aralık 2014

22 Aralık 2014

Yeşil Peri Gecesi


Alıntılar:

Neden yıllarca bir umut olarak tuttum seni içimde bilmiyorum diye düşündüm. Umut bile değildin aslında diye düşündüm. Ben bunca zamanı, eskimiş ama birbirine derinden bağlı iki sevgiliden biri gibi yaşamıştım. Her zaman cesaretsiz, her zaman arkada kalan, her zaman edilgin olan taraf. Sanki çiftin biri döneceğim diyerek gitmiş de, diğeri onu bekliyormuş gibi. Yıllarca çok saçma bir hali yaşamıştım seni bekleyerek. Hayata uymuyordu, ama aşka yakışıyordu.”

Bazı ruhlar dışbükeydir, bazı ruhlar içbükey. Biz içbükey ruhlarız, babamla ben. İçimize doğru kapanırız, istiridye gibi. İçimizin tam ortasında duran, patlamayan, patlayıp da ortalığa saçılmayan, saçılıp da herkesi kirletmeyen incimiz-çıbanımız kistleşir içimizde. Kistleşen inci-çıbanımız varlığımızın özüdür, habis.”
Duygular an’dır. Gelir geçer. İnsansak eğer, bir duygudan bir duyguya geçeriz. Her birinde sonsuza kadar kalacağımızı sanırız. Aşk mı? Hiç bitmeyecek ki…

# #
Yazar: Ayfer Tunç
Can Yay.
2. Basım
Sayfa sayısı: 470

17 Aralık 2014

15 Aralık 2014

Hayalperestler


Patti Smith’in, çocukluğuna giderek bazen özlemle bazen hüzünle andığı hatıralarını kaleme aldığı, şiirsel bir dille yazılmış bir kitap.
Alıntılar:

Zaman geçiyor ve onunla birlikte bazı duygular da kayboluyor. Ancak o çayırlık arazinin büyüsü, orada olup bitenlere dair duygular arada bir yüzeye çıkıyor. Bunu yaşamak için illa doğada olmam gerekmiyor. Bazen bir kitabın sayfalarında çıkıveriyor bazense Millet’in bir tablosunda ya da Corot’nun kullandığı tonlarda… Bir sanat galerisinin uzun koridorunda yürürken –elbette Flaman ışığında- tüm bunlar aklıma geliyor. Kendimi çayırın üzerinde görüyorum. Havadayım. O zaman ne hissettiysem aynısını hissediyorum. Kelimelere dökmenin mümkün olmadığı tertemiz bir neşe duygusu…”

Çocukken ne mutluyuzdur. Işık, mantığın sesiyle nasıl da körelir. Bu hayatta taşı düşmüş yüzükler gibi dolanıyoruz. Ama sonra bir gün bir yerden köşeyi dönüyoruz ve bir de bakıyoruz ki, karşımızda, yerde yatıyor; mücevher gibi kesilmiş ışıl ışıl bir kan damlası… Hayalet değil gerçek. Dokunup rahatsız edersek yok olabilir. Ama bir adım atmazsak da hiçbir şey düzelmeyecek. Bu bulmacayı nasıl çözeceğiz? Bir yolu var: Dua edin. Kendi duanızı söyleyin. Nasıl söylerseniz söyleyin, fark etmez. Çünkü bittiğinde saklamaya değer tek mücevhere, bağışlamaya değer tek tohuma siz sahip olacaksınız.”

# #
Yazar: Patti Smith

Çeviren: Emre Ülgen Dal

Domingo Yay.

Sayfa sayısı: 92